Automatyka – dziedzina nauki (nauki techniczne) zajmująca się analizą i modelowaniem matematycznym obiektów i układów różnej natury (np. cieplnych, chemicznych, elektrycznych, mechanicznych, hydraulicznych, pneumatycznych). Stworzony model pozwala na zastosowanie teorii sterowania do stworzenia układu (zwanego regulatorem, sterownikiem, kontrolerem) sterującego danym obiektem, procesem lub układem tak, by ten zachowywał się w pożądany sposób.

Obrabiarka to maszyna do mechanicznej obróbki przedmiotów w celu nadania im określonych kształtów, wymiarów i wykończenia powierzchni. Obróbka realizowana jest za pomocą narzędzi.

Obrabiarki to maszyny dużej mocy służące do nadawania określonego kształtu przedmiotom wykonanym z metalu i innych materiałów. Typowa współczesna obrabiarka jest napędzana jednym bądz kilkoma silnikami elektrycznymi i nierzadko sterowana za pomocą komputera.

Pierwszą historycznie udokumentowaną obrabiarką była tokarka, która była prawdopodobnie używana w Mykenach 1200 lat p.n.e. Tokarek z pewnością używali około 700 roku p.n.e. Etruskowie, a do Egiptu dotarły one około 200 roku p.n.e. W jednym z wczesnych rozwiązań tokarki, naciskając nogą pedał, wprawiano kawałek drewna w szybki ruch obrotowy. Do kawałka tego przykładano dłuto, skrawając go, aby nadać mu cylindryczny kształt. W ten sposób powstawały elementy mebli. Większe kawałki drewna można było za pomocą takiego urządzenia drążyć, wytwarzając misy. Jako że materiał poddawany obróbce obracał się, proces nazwano toczeniem. W średniowieczu wprowadzono obrabiarki napędzane siłą wody: tokarki, piły, wiertarki, młoty i inne. Dzięki zaprzęgnięciu koła wodnego do napędzania maszyny, obrabiarki mogły być używane do coraz poważniejszych zadań, a obsługujący je rzemieślnik nie był rozpraszany podczas pracy koniecznością wprawiania urządzenia w ruch.

Obrabiarki nie uległy poważniejszym przemianom aż do początków rewolucji przemysłowej końca XVIII w. Wtedy znacznie wzrosła ilość maszyn używanych przez przemysł. Wraz z ich rozwojem wzrastał również stopień skomplikowania, a to rodziło konieczność używania lepszych obrabiarek do wytwarzania części mechanicznych. Obrabiarki także skorzystały z wprowadzania technologii, do których powstania się przyczyniły. Przykładowo w 1775 roku John Wilkinson wynalazł maszynę do precyzyjnego drążenia cylindrów. Wynalazek ten umożliwił rozwinięcie konstrukcji maszyny parowej, która okazała się niezwykle przydatna do napędzania obrabiarek.